Vredesweek 2025: ‘Niets doen is geen optie’

Vredesweek 2025: ‘Niets doen is geen optie’

Niets doen is geen optie – zelden klonk het thema van de Vredesweek (20-28 september) zo urgent. Het sluit ook aan bij het gevoel dat veel mensen hebben. Het is alsof de wereld in brand staat. Er is op angstaanjagend veel plekken oorlog en op andere plekken leven mensen in onzekerheid over de rust, welvaart en democratie. Met beelden van genocide, oorlog, en honger die op je afkomen, kan het haast niet anders dan dat je iets zou willen doen om de nood te verzachten. Maar wat?

‘Wat te doen?’ Het komt erop aan om die vraag zó te stellen dat je er een antwoord op kunt geven, zeggen mensen met psychologisch inzicht. Want als het leed te groot is om te overzien, dan is de vraag naar wat te doen verlammend. Machteloosheid leidt tot apathie. Als we eenmaal tegen elkaar zeggen dat ‘niet doen geen optie is’, dan moeten we de moed kunnen vatten om iets te beginnen.

Vanuit de kerken hebben we daarbij een belangrijk voordeel. Want we leren uit de verhalen over Jezus dat een garantie op succes niet noodzakelijk is om iets te beginnen. Jezus begon op een dag gewoonweg met verzamelen van mensen. Wereldlijk bekeken zou je kunnen zeggen dat het uiteindelijk op een fiasco uitliep. Zijn leven was niet bepaald een succesverhaal van iemand met een glasrijke carrière.

Ook bij leven had Jezus zelf best in de gaten dat hij niet alle nood zou oplossen. Hij was er voor de armen, wezen en weduwen, maar hij gaf grif toe dat hij niet alle armoede van de aarde zou kunnen bannen. Berustend zegt hij op een gegeven ogenblik: “de armen heb je altijd bij je”. Zo heeft hij evenmin alle ziekten uit kunnen bannen. Toch weerhield het hem er niet van, de zieke die hij op zijn pad tegenkwam te genezen. Als was het maar om in het openbaar te laten zien, dat het in elk geval mógelijk was, dénkbaar, dat Koninkrijk van God, dat rijk waar genezing, vrede en gerechtigheid zouden heersen in plaats van de afgrijselijke ongelijkheid, de verwoestende ziekte, de verlammende eenzaamheid die je bijna ‘normaal’ zou kunnen gaan vinden. En: in de ene die je helpt, help je de wereld, zo is een oude joodse gedachte.

Niets doen is geen optie. De vraag ‘wat te doen?’ wil een antwoord. De Vredesweek is een uitgelezen tijd om samen te spannen voor de vrede: wat kunnen we samen gaan beginnen, dat deze wereld een beetje vrediger maakt? Waartoe zijn uitgerekend wij geroepen? Wat sluit aan bij onze mogelijkheden, waar kunnen juist wij iets bijdragen, vanuit wat ons gegeven is?

Op de site vredesweek.nl vindt je meer informatie over de Vredesweek en het thema van dit jaar.

Tekst: Iris Speckmann